Menselijke wetten vergaan in de realiteit van het zijn. Alles gebeurt wat volgens de wet niet mag. Mensenrechten zijn nog steeds niet overal geldig. Wie moeten we daar de schuld van geven? De mensen uit die foute cultuur? Hun regering? Misschien toch het leven of het bestaan zelf? Het bestaan dat de mogelijkheid biedt om crimineel en pervers te leven of goed en correct. Wij willen de wereld redden van de corruptheid. Is dit niet een strijd zonder einde? Water naar de zee dragen? Het christendom wilde ieder mens redden van het oordeel en de hedendaagse mens wil anderen redden van de corruptie en de bronnen van perversiteit bestrijden. Nou, ik wens de mensen die nog iets van idealisme bezitten veel sterkte met hun werk. Dat het leven zichzelf zal genezen. Dat al het “kwade” uit de wereld zal worden geholpen. Let wel, iedere mens die er is, is in potentie een bron van corruptie. Om het kwaad uit te roeien zul je het ganse mensdom moeten uitroeien. Dan heb je daarna nergens meer last van. Mooi opgeruimd, dat staat netjes.

Niets is vanzelfsprekend. Jouw leven niet. Mijn leven niet. Niets in het leven wat jij leeft is vanzelfsprekend. Liefde, ziekte, rijkdom, armoede, pijn, vreugde, honger, dorst, etc. Waarom zou er iets moeten bestaan zoals het nu is. Waarom zou het niet anders kunnen zijn? In den beginne was er niets en ineens was er iets. Of dit goed is of slecht kan niemand zeggen. Waarom waardeoordelen geven aan het bestaan dat een bewonderingswaardige en respectvolle open mind bezit. Het bestaan geeft ons de mogelijkheden om te zijn en te worden wie we zijn. Dit zonder te oordelen. Alleen mensen oordelen en de grote (af-) God die naar het beeld van een mens is geschapen oordeelt, omdat niets menselijks hem vreemd is. Laten wij het dan anders doen. Het bestaan leert ons niet te oordelen of te veroordelen. Laten wij dan onze overtuigingen en denkbeelden met een korreltje zout beschouwen en aannemen dat alles mogelijk is op het levensbeschouwelijke front. Er is niet één antwoord op al uw vragen. Ieder mens is wat hij is en volgt zijn aard. Of dit nu slecht is of niet. Alle wegen liggen open. Ga dan uw weg met blijdschap of met verdriet. Alles valt te ervaren.

Oeps, daar had ik me net een herbeleving. Een intense flashback. Bezeten werd ik door het verleden. Ik deed wat ik ooit gewend was. Nu ik weer tot mezelf ben gekomen weet ik weer dat er andere wegen voor mij tot beschikking staan. Leve het gezonde verstand en het diepe gevoel! En lang leve de koele sneeuw die op ons valt zonder dat daar een reden voor is.

We zeggen niet wat we denken. We dragen geheimen met ons mee. We beschuldigen en vervloeken anderen en tegelijkertijd voelen we ons schuldig. We zijn al lang blij dat we geen maatschappelijke fouten maken of in schaamtevolle praktijken belanden. We hebben een goede jeugd gehad en geen foute vrienden en geen fout karakter. Wij zijn het boze (rechtvaardige!) oog dat anderen beschuldigen van misdrijven die wij in een ander leven zelf begaan zouden hebben. Wij mogen van groot geluk spreken dat wij vrij zijn van zonden. Anderen hebben eigenlijk gewoon pech dat zij willen en wensen wat niet gewenst of gewild mag worden. Je bent taboe of je bent correct.

Er zijn onzichtbare wetgevers die ons dicteren hoe wij moeten denken en voelen en ons gedragen. Netjes en braaf bevinden wij ons in de veiligheidszone, ver van het taboe vandaan. We doen zoals het hoort en moet. Een onzichtbare dwang regeert ons terwijl wij het niet bewust beseffen of weten. Niet dat ik dat erg vind ofzo. Ik kan mijn neigingen en gedragingen en lusten en schaamtevolle gevoelens wel onderdrukken. Dat heb ik mezelf aangeleerd. Ik ben een aangepast mens en ik weet dat ik ook een goed mens genoemd kan worden. Ik ben mij edoch zeer bewust van de verboden vruchten in het leven en mijn verdrongen verlangens. Ik heb wel iets te verbergen. Ik ben van binnen een controversieel wezen. Niet dat iemand van jullie dat weten. Ik kan mezelf goed verbergen. Als jullie eens wisten, dan zou ik misschien wel hangen aan de hoogste boom. Maar jullie weten niets. Maar goed dat een mens geen open boek is.